Από Σάββας Δ. Βλάσσης (doureios.com)
Η Γαλλία έχει λόγους να υποστηρίζει την Ελλάδα στον Αμυντικό τομέα. Η χώρα διατηρεί αξιόλογες αριθμητικώς και ποιοτικώς ένοπλες δυνάμεις, είναι παραδοσιακός αγοραστής γαλλικών οπλικών συστημάτων και αντιμετωπίζει προκλήσεις ασφαλείας από την Τουρκία σε Αιγαίο και Κύπρο. Αντιθέτως, η Τουρκία δεν υπήρξε ποτέ μεγάλος αγοραστής γαλλικών όπλων και σήμερα η εξωτερική της πολιτική βρίσκεται σε σύγκρουση με τα γαλλικά συμφέροντα.

Τα τελευταία έτη, η Γαλλία διαπιστώνει τον αρνητικό για τα συμφέροντά της ρόλο που έχει αναλάβει η Τουρκία. Το νεοθωμανικό όραμα εξαπλώσεως της τουρκικής επιρροής σε συνορεύουσες χώρες όπως το Ιράκ και κυρίως η Συρία, σε χώρες του Κόλπου και πλέον της Βορείου Αφρικής – Μαγκρέμπ, απειλεί να περιορίσει εκ των πραγμάτων την επιρροή που παραδοσιακώς έχει το Παρίσι σε όλες αυτές τις περιοχές.

Μετά δε την ανοικτή στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας στην Λιβύη, η Γαλλία αντιλήφθηκε ότι η Άγκυρα έχει όλες τις δυνατότητες εάν αφεθεί ανεξέλεγκτη, να την αντικαταστήσει πλήρως!

Η νεοθωμανική “επέλαση” συνεχίζεται όσο δεν υπάρχει αντίδραση από τους άλλους δρώντες, δηλαδή τις ΗΠΑ, την Ρωσία, την ΕΕ και τις αραβικές χώρες. Στην Λιβύη δε, όπως και στην Συρία, έχει καταστεί αντιληπτό ότι η Άγκυρα αξιοποιεί τις στενότερες σχέσεις της με την Ρωσία για να αναλάβει ουσιαστικό ρόλο ρυθμιστού των πραγμάτων.

Στην Λιβύη, η επέμβασή της έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία για το Παρίσι, επειδή δεν πρόκειται για συνορεύουσα χώρα με την Τουρκία κι επειδή η γαλλική στρατιωτική ανάμειξη επί του πεδίου είχε περιορισθεί σε εντελώς συμβολική και παρασκηνιακή.

Η Γαλλία είναι μπλεγμένη με την κρίση στις υποσαχάριες χώρες του Σαχέλ και συγκεκριμένως από το 2012, που μάχεται στο Μάλι εναντίον των τρομοκρατών του Ισλαμικού Κράτους. Η ανάμειξη αυτή, με στρατεύματα που προσεγγίζουν σε δύναμη τους 5.000 άνδρες, δεν είναι ιδιαιτέρως δημοφιλής στην Γαλλία και η διεθνής στήριξή της σε επίπεδο συνεισφοράς δυνάμεων (Μεγάλη Βρετανία, Εσθονία) είναι συμβολική. Ο αγώνας στο Μάλι είναι δύσκολος εξαιτίας της μεγάλης εκτάσεως και του χαμηλού επιπέδου των ενόπλων δυνάμεων της περιοχής που βρίσκονται στο πλευρό των Γάλλων.

Η στρατιωτική εμπλοκή στο Μάλι, εκτιμάται ότι είναι η αιτία που η Γαλλία έχει περιορισθεί τα προηγούμενα έτη σε πολιτικοδιπλωματικές πρωτοβουλίες ως προς την κατάσταση της Λιβύης, με αποτέλεσμα η τουρκική επέμβαση εκεί να βρει το Παρίσι απροετοίμαστο.

Με την Γαλλία ουσιαστικώς αποστασιοποιημένη, την Ιταλία μόνιμο “όμηρο” της Λιβύης ως κυρίου προμηθευτή σε πετρέλαιο και την Γερμανία εκτός παιχνιδιού και προσεκτική με την Τουρκία εξαιτίας του λαθρομεταναστευτικού, ο πρόεδρος Ερντογάν έσπευσε να καλύψει το “κενό” και να επεκτείνει την τουρκική επιρροή σε αυτό το διαλυμένο κράτος. Η απουσία στρατιωτικών δυνάμεων άλλων χωρών από το πλευρό του αντιπάλου LNA, διευκόλυνε την τουρκική δράση, η οποία εντός ολίγων μηνών ανέτρεψε πλήρως την κατάσταση. Επόμενος στόχος είναι η μόνιμη εγκατάσταση στρατιωτικών δυνάμεων της Τουρκίας (βάσεις) στην Λιβύη, πράγμα που θα συνιστούσε μείζονα πρόκληση για Γαλλία αλλά και Αίγυπτο.

Η Γαλλία, χωρίς να έχει “συνέλθει” από την ανατροπή στην Συρία, διατηρεί εκεί συμβολικές δυνάμεις ενώ τον Μάρτιο του 2020 οι γαλλικές δυνάμεις αποσύρθηκαν από το Ιράκ. Το Μάλι παραμένει η κύρια γαλλική δέσμευση σε στρατιωτικό επίπεδο, δικαιολογουμένη από την στρατηγική αξία των χωρών του Σαχέλ ως προμηθευτών ουρανίου. Ο Νίγηρας είναι ο 5ος παραγωγός ουρανίου παγκοσμίως και η εκμετάλλευση των ορυχείων ανήκει στην γαλλική εταιρεία Areva, μια στρατηγικής σημασία πηγή από την οποία οι ισλαμιστές τρομοκράτες που δρουν στο γειτονικό Μάλι, απέχουν μόλις 200 χλμ.

Μόλις τον περασμένο Ιανουάριο οι ηγέτες των ενδιαφερομένων χωρών της Δυτικής και Κεντρικής Αφρικής (Μάλι, Μαυριτανία, Μπουρκίνα Φάσο, Νίγηρας, Τσαντ) προσκλήθηκαν στο Παρίσι και επανέλαβαν το αίτημά τους για συνέχιση της γαλλικής υποστηρίξεως στον αντιανταρτικό αγώνα. Ο πρόεδρος Μακρόν ανταποκρίθηκε με την αποστολή 220 επιπλέον στρατιωτών. Οι ίδιοι Αφρικανοί ηγέτες, κάλεσαν και τους άλλους Ευρωπαίους εταίρους να ανταποκριθούν.

Στο σημείο αυτό κρύβεται μία από τις πτυχές της προετοιμαζόμενης στρατηγικής συμφωνίας που επιδιώκουν να συνάψουν Παρίσι και Αθήνα. Όπως η Αθήνα ζητεί από τους Γάλλους να διαδραματίσουν αποφασιστικό ρόλο έναντι της τουρκικής απειλής, έτσι και το Παρίσι θέτει το θέμα της έμπρακτης ελληνικής υποστηρίξεως σε γαλλικές “εκστρατείες” εκτός συνόρων. Το Μάλι είναι ένα θέατρο επιχειρήσεων για το οποίο ήδη έχουν γίνει συζητήσεις ως προς την πιθανή ανάπτυξη ελληνικής στρατιωτικής δυνάμεως με επιχειρησιακό και όχι υποστηρικτικό ρόλο.

Ακολουθήστε το Hellasnow στο twitter

Διαβάστε περισσότερα doureios.com



Loading...