Γράφει ο Ευθύμιος Λάζος
Όπως είναι γνωστό η Ελλάδα έχει εκφράσει ενδιαφέρον για την προμήθεια τεσσάρων (4) ελικοπτέρων MH-60R SeaHawk για το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ). Στις επιδόσεις του συγκεκριμένου ελικοπτέρου έχουμε αναφερθεί σχετικά, όταν ανακοινώθηκε το ενδιαφέρον του ΠΝ για τα συγκεκριμένα ελικόπτερα. Κατά τη γνώμη υπάρχει και η έκδοση HH-60H, ειδικών επιχειρήσεων και αποστολών, που χρησιμοποιούσαν οι δυνάμεις SEAL του Αμερικανικού Ναυτικού, και αποσύρθηκαν οριστικά τον περασμένο μήνα, η οποία έχουν εξαιρετικό επιχειρησιακό ενδιαφέρον και να μπορούσε να αποτελέσουν αντικείμενο ενδιαφέροντος και για την Ελλάδα.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι, όπως μάθαμε, η ελληνική πλευρά ήταν ενήμερη για την απόσυρση των HH-60H και υπήρχε ένα αρχικό ενδιαφέρον τουλάχιστον να υπάρξει μια διερευνητική επαφή. Ωστόσο, όπως φαίνεται δεν προχώρησε η όλη σκέψη και έμεινε σε επίπεδο λεκτικού ενδιαφέροντος. Πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα πρέπει να δείξει ενδιαφέρον για τουλάχιστον τέσσερα (4) ελικόπτερα, ιδανικά για 6-8 υπέρ της νεοσύστατης Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικού Πολέμου (ΔΔΕΠ).

Η ΔΔΕΠ ιδρύθηκε τον Μάιο του 2018 και πλέον όλες οι μονάδες Ειδικών Επιχειρήσεων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων βρίσκονται υπό μια Διοίκηση, υπεύθυνη για την εκπαίδευση και τις επιχειρήσεις. Φυσικά μόνο οι αλλαγές σε οργανωτικό επίπεδο δεν αρκούν και δεν εξαντλούνται στην δημιουργία μιας ενιαίας διοίκησης. Για να είναι αποτελεσματική η λειτουργία της ΔΔΕΠ θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να υπάρχει και αναβάθμιση του εξοπλισμού, αλλά κυρίως των εναέριων μέσων, διότι η ΔΔΕΠ θα πρέπει να είναι σε θέση να αναπτύσσεται σε ελάχιστο χρόνο σ’ ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Δηλαδή: Αεροκίνηση. Και εδώ είναι που κατά την άποψη μας «κουμπώνουν» τα HH-60H.

Για την ιστορία πρέπει να πούμε ότι SeaHawk ειδικών επιχειρήσεων και αποστολών χρησιμοποιούν οι μονάδες HSC-84 (μέχρι το 2016 που διαλύθηκε) και η HSC-85 (Helicopter Sea Combat Squadron «Red Wolves» και «Firehawks», αντίστοιχα) εδώ και 33 χρόνια. Οι δύο αυτές μονάδες έλκουν την καταγωγή τους από τις μονάδες HAL-3 «Seawolves» (Helicopter Attack Squadron Light) και HC-7 «Sea Devils» (Helicopter Combat Support Squadron), οι οποίες έδρασαν στο Βιετνάμ. Η HAL-3 ιδρύθηκε το 1967 και διαλύθηκε το 1972, ενώ η HC-7 ιδρύθηκε το 1967 και διαλύθηκε το 1975.

  Όχι στα τουρκικά σήριαλ… οι τηλεθεατές έχουν τη δύναμη στα χέρια τους

Η HAL-3 ήταν εφοδιασμένη με UH-1 Huey και είχε ως αποστολή την προστασία των σκαφών που περιπολούσαν τα ποτάμια και την παροχή εναέριας υποστήριξης στις μονάδες SEAL. Η HC-7 είχε ως αποστολή την έρευνα και διάσωση μάχης. Μετά το Βιετνάμ, τις αποστολές της μονάδας HAL-3 ανέλαβαν οι νεοϊδρυθείσες μονάδες HAL-4 «Red Wolves» (1976) και HAL-5 «Bluehawks» (1977) με ένοπλα ελικόπτερα HH-1K Huey, ενώ η μονάδα HC-7 αντικαταστάθηκε από την HC-9, που διαλύθηκε το 1990.

Η ένταξη των SH-60B SeaHawk στο Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό το 1983 και οι εξαιρετικές επιδόσεις του ελικοπτέρου δεν πέρασαν απαρατήρητες. Έτσι το 1986 η Sikorsky απέσπασε συμβόλαιο για πέντε (5) ελικόπτερα, βασισμένα στην έκδοση SH-60F, τότε ακόμα υπό ανάπτυξη. Έτσι προέκυψε το HH-60H με ικανότητα εκτέλεσης αποστολών περισυλλογής προσωπικού και έρευνας και διάσωσης μάχης. Η συγκεκριμένη έκδοση επιλέχθηκε, για λόγους συμπίεσης του κόστους, τόσο από το Ναυτικό (HH-60H) όσο και από την Ακτοφυλακή (HH-60J).

Συνολικά παραλήφθηκαν 42 ελικόπτερα. Η πρώτη πτήση του HH-60H έγινε το 1988, ενώ οι παραδόσεις ξεκίνησαν το 1989. Τότε έγινε και η μετονομασία των HAL-4/-5 σε HCS-4/-5, ενώ αποφασίστηκε και η διάλυση της HC-9 καθώς τα νέα ελικόπτερα μπορούσαν να εκτελέσουν αποστολές υποστήριξης ειδικών επιχειρήσεων και αποστολές έρευνας και διάσωσης μάχης, άρα δεν υπήρχε ανάγκη εξειδικευμένης μονάδας. Η μονάδα HCS-5 διαλύθηκε το 2006, ενώ οι επιχειρησιακές της υποχρεώσεις πέρασαν στην ευθύνη της HCS-4 η οποία μετονομάστηκε σε HSC-84. Πέντε (5) χρόνια αργότερα, το 2011, η HCS-5 ιδρύθηκε εκ νέου ως HSC-85. Το 2016 ήταν η σειρά της HCS-84 να διαλυθεί, στο πλαίσιο αναδιοργάνωσης με στόχο την εξοικονόμηση δαπανών.

Τα HH-60H έχουν αποδείξει τις ικανότητες και την αξία τους τόσο στο Αφγανιστάν όσο και στο Ιράκ.
Τα νέα HH-60H ήταν, για την εποχή τους, ελικόπτερα κορυφαίων επιδόσεων. Για παράδειγμα, ήταν εφοδιασμένα με το σύστημα HIRSS (Hover InfraRed Suppression System) το οποίο μείωνε σημαντικά το θερμικό ίχνος του ελικοπτέρου, άρα το καθιστούσε ασφαλέστερο.

  Ο Πάσσαρης επιστρέφει στην Ελλάδα - Γιατί είπε ναι η Ρουμανία

Η πρώτη μεγάλη αναβάθμιση των HH-60H έγινε το 1998 με την προσθήκη του συστήματος FLIR AAS-44 στο ρύγχος του ελικοπτέρου και την πιστοποίησης χρήσης βλημάτων AGM-114K/N Hellfire επί του εκτοξευτή τεσσάρων (4) θέσεων M-299. Επίσης η αρχική διαμόρφωση μεταφοράς δύο (2) πολυβόλων M-60D των 7,62 χιλιοστών και ενός GAU-16 των 12,7 χιλιοστών, αντικαταστάθηκε με τον συνδυασμό των δύο (2) πολυβόλων M-240 και του πολυβόλου τύπου Gatling M-134 GAU-17/A Minigun.

Επίσης ενισχύθηκε η αυτοπροστασία του ελικοπτέρου με την προσθήκη του παρεμβολέα υπέρυθρων ALQ-144, του συστήματος προειδοποίησης κατάδειξης λέιζερ AVR-2, του συστήματος προειδοποίησης εγκλωβισμού από ραντάρ APR-39, του συστήματος προειδοποίησης επερχόμενου βλήματος AAR-47 και του συστήματος εκτόξευσης αναλώσιμων ALE-47 (αργότερα τα συστήματα AVR-2 αφαιρέθηκαν, καθώς η λειτουργία τους ενσωματώθηκε στο βελτιωμένο σύστημα APR-39A(V)2). Τέλος, επιπλέον θωράκιση Kevlar τοποθετήθηκε στο δάπεδο του πιλοτηρίου για προστασία του πληρώματος από βολές όπλων μικρού διαμετρήματος.

Το HH-60H διαθέτει μια σειρά σημαντικών πλεονεκτημάτων όπως είναι η μεγάλη μεταφορική ικανότητα, προσωπικού και φορτίου, η ικανότητα μεταφοράς δύο (2) εξωτερικών δεξαμενών καυσίμου, που αυξάνουν την εμβέλεια του στις πέντε (5) ώρες πτήσης, και ο μεγάλος όγκος πυρός που μπορεί να εκτοξεύσει, είτε με τα πολυβόλα, είτε με τα βλήματα Hellfire. Αν και χαρακτηρίζονται ως ελικόπτερα ειδικών επιχειρήσεων και αποστολών τα HH-60H έχουν αποδειχθεί πολλαπλού ρόλου, ικανά να εκτελούν αποστολές προστασίας αεροπλανοφόρων από ασύμμετρες απειλές (για παράδειγμα μικρά σκάφη), ακόμα και απλές αποστολές ανεφοδιασμού εν πλω πολεμικών πλοίων.

Τα HH-60H χρησιμοποιήθηκαν εκτεταμένα τόσο στο Αφγανιστάν όσο και στο Ιράκ για πολλά, συνεχόμενα χρόνια. Από αναφορές και περιστατικά που έχουν δει το φως της δημοσιότητας το HH-60H, σε γενικές γραμμές, έχει αποδώσει αποτελεσματικά στο πεδίο της μάχης σε διάφορα σενάρια υποστήριξης ειδικών επιχειρήσεων και αποστολών. Το πρώτο σημαντικό πλεονέκτημα των ελικοπτέρων είναι ο μεγάλος χρόνος παραμονής στον αέρα (πέντε ώρες με δύο εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου).

defencereview.gr



Loading...