Ο Μεσαίωνας αποτελεί την πιο σκοτεινή εποχή στην καταγεγραμμένη, γνωστή ιστορία.

Θεοκρατία η καλύτερα Γιαχβεδοκρατία, φανατισμός, δεισιδαιμονίες πέρα από κάθε διανόηση. Καμία πρόοδος, ούτε για στον τομέα των επιστημών, ούτε σε αυτόν του πνεύματος.

Όσοι δεν συμφωνούσαν με τις «θεόπνευστες» απόψεις των Εβραιοχριστιανών ιερέων, που ήταν στην ουσία οι οδηγίες του Γιαχβέ από το Δευτερονόμιον και τα άλλα «θεόπνευστα» βιβλία της λεγόμενης «παλιάς διαθήκης» έπρεπε να βγουν από τη μέση.

Όχι όμως τόσο απλά, όχι έτσι ανώδυνα, αλλά αντίθετα με το δυνατό πιο βάναυσο και επώδυνο τρόπο. Σήμερα, τα λεγόμενα βασανιστήρια του μεσαίωνα έχουν γίνει μύθος, και πολλοί πιστεύουν ότι αποτελούν υπερβολές για ιστορίες τρόμου και μυστηρίου. Ωστόσο ήταν κάτι περισσότερο από ζωντανή πραγματικότητα.

Τόσο στο Βυζάντιο, όσο και στην Δύση, έγινε γενοκτονία μέχρι να επικρατήσει ο γιαλαντζί χριστιανισμός που περιελάμβανε μέσα του την εβραϊκή θρησκεία και μετά, όποιος ήθελε να έχει άποψη, αμφιβολία, ή όποιος ήθελε να κάνει οποιαδήποτε επιστημονική έρευνα, τότε τον περίμενε η δημόσια εκτέλεση μετά βασανιστηρίων.

Θα χρειαστείτε αρκετές αντοχές για να συνεχίσετε το διάβασμα, καθώς θα διαπιστώσετε ότι -στην καταγεγραμμένη ιστορία- οτιδήποτε πιο σκοτεινό είχε να επιδείξει ο ανθρώπινος εγκέφαλος το επέδειξε τότε.

1) Εκδορά

Τρόπος εκτέλεσης : Το «υποκείμενο» δενόταν σε ένα σημείο σταθερό ενω, ένας έμπειρος δήμιος αναλάμβανε να ξεσκίσει το δέρμα του. Το έκοβε σε λωρίδες, τις οποίες τραβούσε απότομα. Έπειτα πολλές φορές, πρόσθετε αλάτι στις πληγές του θύματος.

2) Αποκεφαλισμός

Τρόπος εκτέλεσης : Υπήρχαν 2 διαφορετικοί τρόπο να γίνει. Ένας με ξίφος και ένας με τσεκούρι. Το «υποκείμενο» τοποθετούταν γονατισμένο και ο δήμιος τον/την εκτελούσε. Ο αποκεφαλισμός, σύμφωνα με τις οδηγίες του Γιαχβέ-Αλλάχ, που τον 4ο αιώνα έγιναν με εγκληματικό τρόπο, «ιερές» και για τους χριστιανούς, βρίσκεται ακόμη σε ισχύ σε κάποιες μουσουλμανικές χώρες.

3) Ανασκολοπισμός – Σούβλισμα

Τρόπος εκτέλεσης : Ο κατάδικος στηνόταν όρθιος και ένας αιχμηρός ξύλινος πάσσαλος διαπερνούσε το σώμα του. Η διείσδυση γινόταν απ΄τον πρωκτό ή τον κόλπο αντίστοιχα και δευτερευόντως απ το στόμα ή τα πλευρά. Γινόταν με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επιφέρει άμεσο θάνατο αλλά να κάνει τον κρατούμενο να υποφέρει απ τους αβάσταχτους πόνους. Έτσι πρόσεχαν να μην αγγίζει ο πάσσαλος ζωτικά όργανα.

4) Παλούκωμα

Τρόπος εκτέλεσης : Ένα παλούκι μπηγόταν στο σώμα του θύματος, συνήθως περνούσε από την καρδιά και έβγαινε από την πλάτη. Ο θάνατος ήταν ακαριαίος για το θύμα, που ένιωθε ένα στιγμιαίο πόνο πριν εγκαταλείψει τον μάταιο τούτο κόσμο.

5) Κάψιμο στην πυρά

Τρόπος εκτέλεσης : Υπήρχαν πολλές παραλλαγές, θα αναφέρουμε δύο. Είτε σχημάτιζαν ένα σωρό από δεμάτια ξύλων, πάνω απ τα οποία κρεμούσαν τον καταδικασμένο με αλυσίδες ή σιδερένιους δακτύλιους.
Η δεύτερη παραλλαγή ήταν να δένουν τον/την καταδικασμένη σε ένα στύλο και να στοιβάζουν γύρω τους/της δεμάτια με ξύλα. Κάποιες φορές, όπως σε αυτή του Τζορντάνο Μπρούνο, χρησιμοποιήθηκε σιγανή φωτιά, ώστε το θύμα να σιγοψηστεί και το»θεοσουβέμενο» πλήθος να το..ευχαριστηθεί.

6) Πριόνισμα

Τρόπος εκτέλεσης : Δύο άνδρες ξεγύμνωναν το θύμα και το τοποθετούσαν πάνω σε ένα τραπέζι. Ένα μεγάλο πριόνι με δύο λαβές αρχίζει να κόβει στη μέση τον άτυχο άνθρωπο. Το πριόνι φτάνει μέχρι την καρδιά του θύματος ενώ ο μελλοθάνατος παραμένει ζωντανός και με πλήρη συνείδηση ​​μέχρι το πριόνι να πλήξει τις αρτηρίες.

7) Ο θάλαμος της κολάσεως

Τρόπος εκτέλεσης : Το θύμα έμπαινε σε ένα σιδερένιο θάλαμο, και φαινομενικά έμοιαζε σαν κάτι που δεν μπορεί να προκαλέσει πόνο. Μόνο όταν μπει μέσα και κλείσει την πόρτα καταλαβαίνει για το τι πρόκειται. Μια σειρά καρφιών μπήγονται στο σώμα του θύματος, στα μάτια, στο στήθος και στην πλάτη, ενώ ο θάνατος πλησιάζει. Τα καρφιά καταλήγουν στα μάτια, στο στήθος και την πλάτη του θύματος αλλά αποφεύγουν να τραυματίσουν κάποιο ζωτικής σημασίας όργανο αφήνοντας το θύμα να αιμορραγεί και να υποφέρει για μεγάλο χρονικό διάστημα.

8) Αχλάδι

Τρόπος εκτέλεσης : Στη γυναίκα εισαγόταν στο αιδοίο της ενώ στον άνδρα είτε στο στόμα είτε στα οπίσθια του. Όταν ήταν μέσα στο σώμα του θύματος ο γιαχβεδιστής βασανιστής γυρνούσε τη λαβή κι ένας απλός μηχανισμός επέκτεινε δυο αιχμηρά φύλλα που υπήρχαν στο αχλάδι, τα οποία άρχιζαν να σφίγγουν σαν μέγγενη τα μέσα, προκαλώντας σοβαρούς ακρωτηριασμούς.

9) Τροχός

Τρόπος εκτέλεσης : Το θύμα δενόταν στο πλάι του τροχού και ένας δήμιος χρησιμοποιώντας ένα σφυρί ή μια σιδερένια βέργα έσπαγε όλα τα κόκαλα του θύματος. Το θύμα έκανε μέχρι και τρεις μέρες να πεθάνει μέσα σε πόνους.

10) Το δίκρανο του αιρετικού

Τρόπος εκτέλεσης : Η μια άκρη αυτής της συσκευής στερεωνόταν κάτω από το πιγούνι του θύματος και η άλλη στο στέρνο του. Ένα λουρί έδενε την συσκευή στον λαιμό του άτυχου «αιρετικού». Ακινητοποιημένος και μέσα σε απίστευτο πόνο το θύμα έπρεπε να πει την λέξη «αποκηρύσσω», για να μην καταλήξει στην κρεμάλα ή στην πυρά.

11) Η καρέκλα του Ιούδα

Τρόπος εκτέλεσης : Το θύμα δεμένο με σχοινιά τοποθετούνταν έτσι ώστε καθόταν στην αιχμηρή μύτη της καρέκλας που ήταν σε σχήμα πυραμίδας.

12) Λιθοβολισμός – κύρια οδηγία του Γιαχβέ!

Τρόπος εκτέλεσης :Ο καταδικασμένος, περικυκλωνόταν απ ‘τον «θεοσεβούμενο» όχλο ο οποίος τον λιθοβολούσε μέχρι τελικής πτώσεως.

13 ) Ο βρασμός

Τρόπος εκτέλεσης : Ο κρατούμενος, είτε ριχνόταν γυμνός μέσα σε υγρό που ήδη βράζει, είτε δένεται και τοποθετείται μέσα σε ένα μεγάλο μεταλλικό δοχείο γεμάτο με το υγρό. Στη συνέχεια ο εκτελεστής ανάβει φωτιά κάτω από το δοχείο μέχρι το υγρό να αρχίσει να βράζει και μαζί του και καταδικασμένος. Το υγρό μπορεί να είναι, νερό, λάδι, οξύ, πίσσα ή ακόμα και υγρό μολύβι.

14) Το γλυκό βασανιστήριο

Τρόπος εκτέλεσης : Το θύμα αναγκαζόταν να καταναλώσει μεγάλες ποσότητες γάλακτος και μελιού. Αυτές οι τροφές οδηγούσαν σε διάρροια το θύμα που ήταν δεμένο. Τότε οι βασανιστές άλειφαν με μέλι το κορμί του θύματος και τα έντομα άρχισαν να καθόταν στη γυμνή σάρκα του. Ο επώδυνος θάνατος ερχόταν έπειτα από ώρες.

15) Η νυφίτσα

Τρόπος εκτέλεσης :

Οι βασανιστές ακινητοποιούσαν ξαπλώνοντας ανάσκελα τον «κακό αιρετικό», τον έγδυναν και πάνω στη γυμνή του κοιλιά έβαζαν μία χάλκινη φαρδιά λεκάνη. Μεταξύ κοιλιάς και λεκάνης, παγίδευαν μια νυφίτσα. Κατόπιν έπαιρναν πυρωμένα κάρβουνα και τα τοποθετούσαν πάνω στην αναποδογυρισμένη λεκάνη. Το ζώο αγρίευε, και πασχίζοντας να ξεφύγει για να γλιτώσει από τον πυρωμένο κλοιό, κατασπάραζε τον άνθρωπο από κάτω του, τρυπώνοντας στα σπλάχνα του για να σωθεί.

Αναφέρθηκαν μερικές από τις μεθόδους που οι Γιαχβεδιστές Εβραιοχριστιανοί εφάρμοζαν είτε στο Ανατολικό, είτε στο Δυτικό Ρωμαϊκό κράτος.

Με όλα αυτά τολμούσε κανείς να μη γίνει Εβραιοχριστιανός, δηλαδή οπαδός του Γιαχβέ ;

Μπορεί στην ιστορία να έμεινε πως όλα αυτά τα έκαναν οι Χριστιανοί, ωστόσο όλοι αυτοί οι σκοταδιστές, ουδέποτε γνώρισαν τον Χριστό, δεν έκαναν όσα ο Χριστός είπε, αλλά όσα ο Γιαχβέ ορίζει. Επομένως δεν ήταν Χριστιανοί, αλλά Γιαχβεδιστές-Εβραιοχριστιανοί, οπαδοί της μεγαλύτερης των αιρέσεων, της αίρεσης του Μωσαϊκου νόμου( Εβραιοχριστιανισμός) που κατασκεύασαν οι μασόνοι ανθέλληνες εντεταλμένοι ιερείς και ένωνε λίγα λόγια του
Χριστού με τη νοοτροπία του μισάνθρωπιου Γιαχβέ, του Σατανά.

πηγη

Loading...

Σχόλια (Το email σας δεν θα δημοσιευθεί)

Το σχόλιο σας
Το ονομά σας