Να σφραγίσουμε την εποχή των πολιτικών του τίποτα

γράφει ο Γιάννης Χ. Κουριαννίδης υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης

Ψευδαισθήσεις δεν έχουμε. Οι διώξεις που ασκήθηκαν για τον όλεθρο στο Μάτι της Αττικής, που κόστισε τη ζωή σε 100 ανθρώπους, είναι «για τα μάτια του κόσμου». Ψευδαισθήσεις δεν έχουμε. Οι διώξεις που ασκήθηκαν για τον όλεθρο στο Μάτι της Αττικής, που κόστισε τη ζωή σε 100 ανθρώπους, είναι «για τα μάτια του κόσμου».

Φρόντισε, εξ άλλου, να μας προϊδεάσει για την πορεία των νομικών ενεργειών ο υπουργός Νίκος Παππάς, απλώνοντας δίχτυ προστασίας στην εκλεκτή του ΣΥΡΙΖΑ περιφερειάρχη Αττικής, Ρένα Δούρου, που συμπεριλαμβάνεται σ’ αυτούς που ασκήθηκε δίωξη. Μίλησε για «λάσπη» και «συκοφαντίες», σε μία σαφή προσπάθεια επηρεασμού της Δικαιοσύνης.

Αυτοαναίρεση «Κλεισθένη» Μπορεί για τους αιρετούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να μην έχει θεσπιστεί νόμος ανάλογος με τον αισχρό περί ευθύνης υπουργών, ούτε να έχουν ασυλία ανάλογη με αυτή των βουλευτών, αλλά φροντίζουν γι’ αυτά οι … πολιτικοί τους προϊστάμενοι!

Το μακρύ χέρι της κεντρικής εξουσίας έχει από καιρό παρεισφρήσει στα άδυτα της αυτοδιοίκησης αφήνοντας χωρίς νόημα αυτή τη λέξη. Ο «Κλεισθένης», μάλιστα, παρά τη φαινομενική προαγωγή ενός πολιτικού πολιτισμού που αποπνέει (αφού υποτίθεται πως θα οδηγήσει σε συγκλίσεις και σεβασμό της άποψης της αντιπολίτευσης..

προκειμένου να επιτευχθεί η διοίκηση των Δήμων), ουσιαστικά αυτοαναιρείται τόσο από τις υπερεξουσίες του Επόπτη που μπορεί εύκολα να απορρίπτει και να ακυρώνει αποφάσεις Συμβουλίων που θα έχουν εκδοθεί με ευρεία πλειοψηφία και σύγκλιση πολλών παρατάξεων, όσο και από την απαξιωτική συμπεριφορά των κομμάτων, με τις χρισμένες υποψηφιότητες και τους «λαγούς» τους που έχουν ήδη ξαμολύσει.

Αυτές είναι πρακτικές που συντηρούν και επαυξάνουν μία παθογένεια στον πολιτικό βίο που ταλαιπώρησε την πατρίδα και οδήγησε στον εκχυδαϊσμό του πολιτικού λόγου.

Διαβάστε:  «Ρεντίκολα, ε ρεντίκολα»: Ξέσπασε κατά του Κυρίτση ο Αντώνης Κανάκης μετά τη δήλωση για τις μολότοφ

Αποδεικνύεται σε κάθε πτυχή του δημοσίου βίου ότι οι εξουσίες δεν επιθυμούν να επιλύσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πολίτης στην καθημερινότητά του. Δεν θέλουν να τον διευκολύνουν, αντιθέτως προσπαθούν να του δυσκολέψουν τη ζωή, δημιουργώντας του συνεχώς αδιέξοδα και άγχη, αλλά και στερώντας του το δικαίωμα στην ελπίδα.

Γεγονότα τραγικά, όπως αυτό στο Μάτι, αλλά και προηγουμένως στη Μάνδρα και παλαιότερα με τις πυρκαγιές στην Πελοπόννησο, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι είναι σχεδόν ζητούμενα από το σύστημα εξουσίας!

Μέσα από τα δράματα που δημιουργούν, δίνεται η ευκαιρία στους εκάστοτε κυβερνώντες να ρίξουν το φταίξιμο σε οποιονδήποτε άλλο εκτός από τους ίδιους, επικαλούμενοι παραλείψεις των προηγουμένων, εξωτερικούς εχθρούς, συνωμοσίες κ.λπ. Η απόδοση ευθυνών σε κάποιο εξιλαστήριο θύμα, συνήθως επιλεγμένο μέσα από το γραφειοκρατικό σύστημα, προσδίδει ενίοτε και μία επίφαση απονομής δικαιοσύνης!

Να ανατρέψουμε τους κανόνες Όσοι πιστεύουν ότι, έστω και σε περιορισμένο βαθμό, μπορεί κάτι να αλλάξει προς το καλύτερο μέσω της εκλογικής διαδικασίας, θα πρέπει αυτή τη φορά να κάνουν υπεύθυνες και σοβαρές επιλογές. Οι πολίτες θα κληθούν, τους επόμενους μήνες, να επιλέξουν πρόσωπα και κόμματα σε τρεις διαφορετικές εκπροσωπήσεις. Η αρχή γίνεται από την Τοπική Αυτοδιοίκηση την 26η Μαΐου.

Θα πρέπει αυτή τη φορά να ανατρέψουν τους κανόνες του μάρκετινγκ και να μην αποφασίσουν με βάση την εικόνα κάποιου, αλλά με κριτήριο του τί λέει και κυρίως την ιστορία του και την πολιτική και κοινωνική παρουσία του. Αν θέλουμε πραγματικά να ανακτήσουμε τον τίτλο του πολίτη, θα πρέπει η εποχή των πολιτικών του τίποτα να σφραγιστεί οριστικά στη σαρκοφάγο της λήθης.