Η Τουρκία, ούσα μία από τις πολυπληθέστερες χώρες της περιοχής, διαθέτει μία τεράστια δεξαμενή ανθρώπινου δυναμικού το οποίο μπορεί να βρίσκεται υπό τα όπλα.

Υπολογίζεται ότι 355.200 άνδρες (μόνιμοι και οπλίτες) υπηρετούν αυτή τη χρονική περίοδο στις Ενοπλες Δυνάμεις της, αριθμός πολύ μεγαλύτερος σε σύγκριση όχι μόνο με την Ελλάδα, αλλά και με κάθε άλλη ευρωπαϊκή δύναμη.

Από την άλλη πλευρά, σαφώς λιγότερο είναι το έμψυχο δυναμικό που υπηρετεί στις ελληνικές – εκτιμάται ότι ο αριθμός κυμαίνεται περίπου στις 140.000 άνδρες. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Κυπριακού Κέντρου Στρατηγικών Μελετών, η πρόσφατη μείωση της στρατιωτικής θητείας σε συνδυασμό με τις μαζικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις «γκιουλενιστών» στις τουρκικές Ενοπλες Δυνάμεις από την κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει ως αποτέλεσμα το 2020, σε σχέση με το 2014, να παρατηρείται σημαντική μείωση στην αντιστοιχία μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων στρατιωτών.

Πιο συγκεκριμένα, σήμερα αντιστοιχούν 2,4 Τούρκοι στρατιώτες για κάθε Ελληνα, όταν το 2014 η σχετική αντιστοιχία ήταν 3,5 προς 1. Παρ’ όλα αυτά, η Τουρκία εξακολουθεί να παραμένει η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό στρατευμάτων στον χώρο της Ευρώπης, με τη Γαλλία να ακολουθεί με 204.000 στρατιώτες, τη Γερμανία με 181.000, την Ιταλία με 166.000 και το Ηνωμένο Βασίλειο με 148.000.

Παρά τις διαφορές τους, ωστόσο, Ελλάδα και Τουρκία έχουν ένα κοινό στοιχείο σε ό,τι αφορά τον αμυντικό προϋπολογισμό τους, αφού και οι δύο συμπεριλαμβάνονται μεταξύ των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ που διαθέτουν πάνω από το 2% του ΑΕΠ τους για την άμυνα.

Εχοντας τρία ανοιχτά πολεμικά μέτωπα σε εξέλιξη, στη Συρία και τη Λιβύη στο εξωτερικό και με τους Κούρδους στο εσωτερικό της, η Τουρκία έχει διαθέσει από τον προϋπολογισμό του 2020 περίπου 19,4 δισ. δολάρια για τις αμυντικές της δαπάνες. Επί της ουσίας, όμως, ο ακριβής προσδιορισμός των τουρκικών αμυντικών δαπανών αποτελεί έναν δυσεπίλυτο γρίφο, δεδομένου ότι από τον συγκεκριμένο κορβανά τροφοδοτούνται οι δαπάνες πολλών και διαφορετικών φορέων, τα οικονομικά στοιχεία των οποίων είτε δεν είναι ακριβή είτε δημοσιοποιούνται υπό αδιαφανείς όρους, αφού δεν υπόκεινται σε κανέναν έλεγχο από τους αρμόδιους ελεγκτικούς θεσμούς, όπως το Κοινοβούλιο.

  Οι Τούρκοι ύψωσαν τεράστια τουρκική σημαία απέναντι από τα Ίμια

Ως τέτοιες θεωρούνται τα έσοδα και οι δαπάνες του Ταμείου Υποστήριξης Αμυντικής Βιομηχανίας (SSDF), που αποτελεί τη βασική χρηματοδοτική πηγή για τα εξοπλιστικά προγράμματα, η μισθοδοσία των πολιτοφυλάκων (Köy Korucular), οι απόρρητες δαπάνες (Örtülü Ödenek) της προεδρίας, οι προϋπολογισμοί της κρατικής αμυντικής βιομηχανίας ΜΚΕΚ και του Ιδρύματος για την Ενίσχυση των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (TSKGV), το οποίο κατέχει μερίδια σε 18 εγχώριες αμυντικές βιομηχανίες, μεταξύ των οποίων οι Aselsan, Havelsan, Roketsan και ΤΑΙ, καθώς και το ύψος της επιχορήγησης των κατοχικών δυνάμεων στην Κύπρο.

Από την άλλη πλευρά, ο ελληνικός αμυντικός προϋπολογισμός για το 2020 ανέρχεται σε περίπου 3,4 δισ. ευρώ. Ενα σημαντικό μέρος από το συγκεκριμένο κονδύλι αναμένεται να διατεθεί προκειμένου να καλυφθούν οι τρέχουσες ανάγκες των δύο μεγάλων εξοπλιστικών προγραμμάτων που ήδη «τρέχουν» στις Ε.Δ., όπως είναι, μεταξύ άλλων, ο εκσυγχρονισμός των μαχητικών αεροσκαφών F-16 σε επίπεδο Viper και των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας P3 Orion.

Τα στοιχεία του ΝΑΤΟ

Σύμφωνα με τα στοιχεία (αφορούν το 2019) που δόθηκαν από το ΝΑΤΟ, ωστόσο, ιδιαίτερα εμφανής είναι η διαφορά των δαπανών που διαθέτουν οι δύο χώρες για την προμήθεια είτε νέων οπλικών συστημάτων, είτε για τη συντήρηση των ήδη υπαρχόντων, με την Ελλάδα να υπολείπεται σημαντικά της Τουρκίας.

  Μην ξεχνάμε… Ο Γιλμάζ είχε παραδεχτεί ότι η ΜΙΤ έκαιγε την Ελλάδα!

Ειδικότερα, η χώρα μας διέθεσε γι’ αυτό τον σκοπό το 12,5% του αμυντικού προϋπολογισμού της έναντι του 38,6% της Τουρκίας, η οποία, συγκριτικά με το ΑΕΠ της, κατέκτησε τη νατοϊκή πρωτιά στη συγκεκριμένη κατηγορία.

Με δεδομένα τα παραπάνω, αλλά και το γεγονός ότι η Ελλάδα καλείται για μια ακόμη φορά να αντιμετωπίσει την τουρκική απειλή και προκλητικότητα και επί του επιχειρησιακού πεδίου, μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα αναμένεται η υλοποίηση ενός νέου εξοπλιστικού προγράμματος το οποίο θα επαναφέρει την ισορροπία ισχύος στο Αιγαίο, αυξάνοντας συνάμα το ποιοτικό πλεονέκτημα που ήδη διαθέτουν οι ελληνικές Ε.Δ. έναντι των τουρκικών.

Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη έμφαση πρόκειται να δοθεί προκειμένου να ενισχυθούν περαιτέρω η Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό, που είναι τα δύο Σώματα των Ε.Δ. που σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος του ακήρυχτου πολέμου που διεξάγεται στο Αιγαίο, ο οποίος το τελευταίο χρονικό διάστημα βρίσκεται για μια ακόμη φορά σε έξαρση.

Η προμήθεια 18 νέων γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών Rafale, ο εκσυγχρονισμός των 85 μαχητικών F-16 σε επίπεδο Viper και η προμήθεια ανταλλακτικών για τα Mirage-2000 εκτιμάται ότι θα κάνουν τη διαφορά στο Αιγαίο. Ομοίως και στο Πολεμικό Ναυτικό, η προμήθεια 4 νέων φρεγατών, ο εκσυγχρονισμός των φρεγατών τύπου MEKO και η αγορά τορπιλών βαρέoς τύπου για τα υπερσύγχρονα υποβρύχια Τype 214, θα συνεισφέρουν τα μέγιστα ώστε το ελληνικό Π.Ν. να παραμείνει και για τις επόμενες δεκαετίες κυρίαρχη δύναμη στη ΝΑ Μεσόγειο.

Ακολουθήστε το Hellasnow στο twitter

protothema.gr



Loading...