Σπόροι φύτρωσαν ξανά μετά από 144 χρόνια
Το 1879, ο βοτανολόγος William Beal από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν έθαψε 20 μπουκάλια για να ξεκινήσει ένα πείραμα για τη μακροζωία των σπόρων. Περισσότερα από 140 χρόνια αργότερα, μερικοί από τους σπόρους από το πιο πρόσφατο μπουκάλι που ανακαλύφθηκε έχουν φυτρώσει.
Σε μια νέα μελέτη, ερευνητές από το MSU αξιολόγησαν τα γονιδιώματα των φυτών που αναπτύχθηκαν για να προσδιορίσουν εάν ταιριάζουν πραγματικά με αυτά που περιγράφει ο Beal. Ο γενετικός έλεγχος αποκάλυψε μια έκπληξη και τα ευρήματα ενισχύουν τις γνώσεις μας για τα μακροχρόνια είδη σπόρων και τη βιωσιμότητα των σπόρων σε φυσικές συνθήκες εδάφους.
«Η μεγαλύτερη έκπληξη για μένα είναι ότι οι σπόροι φύτρωσαν ξανά», λέει ο φυτοβιολόγος Frank Telewski, από το MSU. «Είναι εκπληκτικό ότι κάτι τόσο παλιό μπορεί ακόμα να μεγαλώσει».
Στην αρχή του πειράματος, κάθε ένα από τα 20 μπουκάλια ήταν γεμάτο με περισσότερους από χίλιους σπόρους, καλύπτοντας 21 είδη. Τα μπουκάλια θάβονταν με το στόμα τους λοξό προς τα κάτω, για να μη μαζεύεται νερό μέσα τους.
Ο κύριος στόχος ήταν να βοηθηθούν οι αγρότες να καταλάβουν πώς να αντιμετωπίσουν τα ζιζάνια που παρέμεναν στο έδαφος –πολύ πριν ανακαλυφθούν τα φυτοφάρμακα– και η ιδέα ήταν να σκάβουν ένα μπουκάλι κάθε πέντε χρόνια. Καθώς ο καιρός περνούσε, οι ερευνητές έχουν παρατείνει το χρόνο μεταξύ των ανασκαφών και μια νέα φιάλη ανασκάπτεται τώρα κάθε 20 χρόνια.
Ενώ πολλοί από τους σπόρους είναι νεκροί, μερικοί δεν είναι – και για πρώτη φορά σε αυτό το πείραμα (τώρα το πιο μακροχρόνιο στο είδος του), η ομάδα χρησιμοποίησε την πιο πρόσφατη τεχνολογία ανάλυσης DNA για να εντοπίσει σωστά ποια είδη σπόρων συνεχίζουν δυνατά.
«Το έργο της μοριακής γενετικής επιβεβαίωσε τους φαινοτύπους που είδαμε, δηλαδή ότι τα φυτά ήταν Verbascum blattaria, ή φλόμος του σκώρου, και ένα υβρίδιο Verbascum blattaria και Verbascum thapsus, ή κοινός φλόμος», λέει η φυτοβιολόγος Grace Fleming, από το MSU.
Με τέσσερα μπουκάλια να απομένουν, το πείραμα έχει προγραμματιστεί να διαρκέσει μέχρι το 2100. Τα μπουκάλια παραμένουν σε μυστική τοποθεσία, ώστε να μην μπορούν να ανοιχθούν ή να παραβιαστούν από κανέναν εκτός της ερευνητικής ομάδας.
Και ενώ έχουμε δει παλαιότερους σπόρους να φυτρώνουν ακόμα, καμία μελέτη δεν ήταν τόσο συνεπής και σκόπιμη στις μεθόδους της για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, παρόλο που οι στόχοι και η συνάφεια της έρευνας έχουν αλλάξει με την πάροδο του χρόνου.
«Στα 140 και πλέον χρόνια από την έναρξη του πειράματος, το ζήτημα της μακροζωίας της τράπεζας σπόρων έχει αποκτήσει νέα σημασία, συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης σπάνιων ειδών και της αποκατάστασης των οικοσυστημάτων, για παράδειγμα, φυτεύσεις λιβαδιών σε πρώην γεωργικές εκτάσεις», λέει ο οικολόγος Lars Brudvig.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο American Journal of Botany.